Vorige Boven Geen volgende
Engels / English

Dagboek, mei 2011



Zo  Ma  Di  Wo  Do  Vr  Za
 1   2   3   4   5   6   7
 8   9  10  11  12  13  14
15  16  17  18  19  20  21
22  23  24  25  26  27  28
29  30  31


Maandag 2 mei 2011

Holten

Andy gaat deze week weer met de vakantie-opvang naar Landal Twenhaarsveld in Holten. In de brief stond dat ik hem vanochtend tussen 10:30 en 11:00 naar het ontmoetingscentrum moest brengen. Het was rond 10:20 Andy en ik vertrokken, omdat ik het inpakken van zijn tassen tot het laatst had uitgesteld. Ik nam de afslag Holten op de A1 maar ontdekte al snel dat ik verkeerd zat. Op een plattegrond langs de weg ontdekte ik dat ik de afslag Holten-Oost had moeten nemen. Om 11:04 was ik op het park. Maar daar was geen ontmoetingscentrum en bij de receptie wisten ze ook van niets. Gebeld naar de Losserhof, bleek dat ze het ontmoetingscentrum op de Losserhof zelf bedoelt hadden. Dus ben ik daar maar naartoe gereden. Andy begreep het eerst niet, maar kon er wel om lachen toen ik het uitlegde dat ik dom was geweest en de brief verkeerd had gelezen. Toen we tegen twaalf uur op het ontmoetingscentrum aankwamen, waren ze net aan tafel gaan zitten voor het eten. Dus uiteindelijk is alles goed gekomen.

De route die we (ik) gereden zijn in Google Maps.

Stadsatlas Amsterdam

Vandaag om 16:42 heb ik de Stadatlas Amsterdam, ISBN:9789074891318 voor 6 Euro bij De Slegte gekocht. Ik heb dit boek al vaker bekeken, maar voorheen kostte het 15 euro. Ik vind het boek vooral mooi vanwege de kaarten in het laatste deel van het boek die van schaal 1:9500 en 1:4750 zijn. Achter in het boek zit ook een uitvouwbare overzichts kaart op schaal 1:28000 (als ik het goed berekend heb).


Woensdag 4 mei 2011

Paspoort Annabel

Vorige week al gehoord dat er in het geval van Annabel een uitzondering mocht worden gemaakt en zij dus geen formele toestemming (handtekening) van Li-Xia nodig had voor het aanvragen van een paspoort. Gisteren een afspraak gemaakt via de website van de gemeente voor vanochtend 9 uur. Annabel en ik waren er rond 10 voor negen en hebben ons bij de receptie gemeld. Daar hebben ze gebeld naar de mevrouw die ons eerder te woord gestaan en die was er vrij snel en heeft ons naar een van de medewerkers gebracht en onze situatie uitgelegd. Daarna verliep de procedure als gewoonlijk. Om 9:05:27 heb ik een bedrag van 53,10 euro voor het paspoort overgemaakt. Volgende week donderdag kan ze haar paspoort gaan ophalen, een dag later dan normaal, omdat ze morgen met Bevrijdingsdag gesloten zijn.


Zaterdag 7 mei 2011

Twee tijgers rennen snel

Vandaag om half een het boek Twee tijgers rennen snel van Huang Hé, ISBN:9789025743833, gekocht voor € 2,50 bij De Slegte. Dit is een boek met CD over zeven Chinese kinderliedjes. Ook weer gekeken naar het boek Ongeluksvogels van B.S. Johnson dat ik misschien wel wil gaan kopen.


Zondag 8 mei 2011

Dune

Vandaag heb ik Dune (Duin in het Nederlands) van Frank Herbert voor de vierde keer uit gelezen, voor het eerst in de originele Engelse vertaling, in de gedrukte versie van de New English Library, ISBN:0450027279, die ik op Zaterdag 3 april 2010 tweedehands gekocht heb bij De Slegte voor € 4,00. Ik besloot om het boek te gaan lezen, nadat ik Lynch's Dune, 1st Draft Screenplay op 17 April had gelezen. Ik heb het boek met veel plezier gelezen. Wat me wel opviel was dat sommige stukken veel compacter leken dan wat ik mij herinnerde, wellicht dat mijn herinnering gekleurd is door de verfilming van het boek die ik bekeken heb.


Maandag 9 mei 2011

Mama is ziek

Vanochtend had ik me verslapen en dat ondanks dat ik er gisteravond voor mijn doen erg vroeg in was gegaan. Om kwart voor acht in mijn ochtend de chauffeur van het schoolvervoer verteld wat er gebeurd was en verteld dat ik Andy zelf zou brengen. Toen ik Andy wakker maakte begon hij meteen met: "Ik ben ziek. Ik wil thuis blijven. Ik wil niet naar school." Ik vroeg hem wat er aan de hand was, want hij wekte niet echt de indruk ziek te zijn, en daar kon hij geen antwoord op geven. Op een gegeven moment zei hij wel: "Mijn mama is ziek." Afgelopen zaterdag toen ze bij de opvang een cadeau voor Moederdag gingen maken, had hij dat ook al gezegd. En gisteravond toen ik hem ging ophalen, wilde hij ook niet bij Li-Xia langs. We zijn wel gegaan en hij heeft alleen maar TV gekeken. Ik heb hem uiteindelijk maar gewoon naar school gebracht. Daar deed hij ook weer heel erg moeilijk in de gang. De klassenassistente vertelde mij dat hij de laatste tijd wel vaker er over had dat zijn moeder ziek was. Hij heeft dus duidelijk moeite om te accepteren dat Li-Xia op het verpleeghuis is en heeft waarschijnlijk het idee dat ze nog een keer terugkomt. Voor hem gaat het ziek-zijn dus steeds meer te lang duren.


Woensdag 11 mei 2011

Li-Xia van streek

Vanochtend hoorde ik dat Li-Xia weer eens heel heftig gereageerd had op het korte bezoek van Andy en mij afgelopen zondagavond. Zelfs kalmerende middelen waren nodig geweest. Li-Xia begrijpt het allemaal niet en lijkt zich erg zorgen te maken om Andy. Het lijkt er op alsof zowel Andy als Li-Xia het er erg moeilijk mee hebben. Misschien is het maar beter als ik Andy helemaal niet meer meeneem naar Li-Xia toe. Het valt me zwaar om dit te moeten concluderen.

Ik kon me vandaag niet echt concentreren op het werk, met als gevolg dat het me niet lukte om een bug op te lossen die vanochtend door een andere collega gevonden werd in een stukje functionaliteit waar ik de afgelopen weken aan gewerkt hebt. Helaas kon dat stukje functionaliteit dus niet mee met de release die vandaag gemaakt werd. Dit geeft mij weer het gevoel dat ik als werknemer niet betrouwbaar ben en niet in staat ben om prestaties te leveren wanneer het er op aankomt. Dit maakt alleen maar dat ik nog depressiever wordt dan ik al was.


Zaterdag 14 mei 2011

Afscheid nemen

Ik heb al eerder aangegeven dat ik het gevoel heb dat ik het sinds de opname van Li-Xia alleen maar drukker heb gekregen dan daarvoor. Thuis is het er niet rustiger op geworden en mijn werk gaat ook gewoon door. Maar het bezoeken van Li-Xia op het verpleeghuis is er bijgekomen. Niet alleen dat het mij tijd kost, is het ook emotioneel erg zwaar. Iedere keer is er weer de onduidelijkheid over hoe ze er aan toe zal zijn, want dat verschilt ook per keer, de ene keer reageert ze vrolijk, de andere keer blijft ze in haar stoel zitten. Maar het zijn ook de emoties die het weerzien bij mij oproepen, of juist de afwezigheid van de emoties. Soms voel ik me tot haar aangetrokken en wil ik dicht bij haar zijn en met haar knuffelen. Op andere momenten lijk ik afstand te houden, wellicht bang voor de emoties die te veel intimiteit zullen oproepen. Ik merk dat ik me ook heel onzeker voel in mijn omgang met het personeel. Het is hun afdeling, zij werken daar 24 uur per dag, week-in-week-uit, zij vormen een team met z'n eigen teamprocessen. Soms heb ik het gevoel dat ik een ongenode gast ben en door mijn bezoeken soms onrust creëer en hun het werken moeilijk maak.

Ik heb het gevoel dat ik op deze manier niet verder kan. En het feit dat ik afgelopen woensdag zo uit het veld geslagen ben door wat er op die dag gebeurd is, toont wel aan dat mijn veerkracht op is. Ik heb het gevoel dat ik niet langer zo kan blijven aanmodderen en dat het tijd is voor een 'dramatische' keuze. Er zijn een aantal opties:

  1. Andy laten opnemen. In principe is dit snel te regelen omdat hij nu al een indicatie heeft waarmee hij opgenomen zou kunnen worden. Dit zou mij in ieder geval wat meer lucht geven en ook eens de gelegenheid geven om door de week weer een 's avonds ergens naar toe te kunnen gaan. Voor Andy zou dit echter een zeer dramatische keuze zijn.

  2. Me ziek melden. De afgelopen jaren heb ik er vaak voor gekozen om vrij te nemen als ik er even door heen zat, maar misschien dat ik me nu ziek moet melden en er vanuit moet gaan dat ik overspannen ben. Echter, dit is maar een tijdelijke oplossing, en ik vind niet dat ik echt ziek ben, maar dat ik het mijn familieomstandigheden zijn die het me onmogelijk maken om te werken. Waarschijnlijk is het ook niet hard te maken naar de bedrijfsarts toe dat ik werkelijk ziek ben en zelfs als ik een paar weken niet zou werken, is de kans groot dat ik dan weer hersteld ben.

  3. Stoppen met werken. Dat is misschien wel de meest dramatische keuze die ik zou kunnen maken. Wat stoppen met werken betekend ook geen recht hebben op een WW-uitkering en voor bijstand kom ik (op dit moment) natuurlijk niet in aanmerking. Minder gaan werken zou ook kunnen, maar ik werk al zo weinig. Op dit moment gemiddeld maar zo'n 20 uur per week. Ik zou 24 uur per week moeten werken, maar dat haal ik de laatste maanden vaak niet. En als je eenmaal een half jaar niet gewerkt hebt, worden je kansen op de arbeidsmarkt ook steeds kleiner. Er is ook de optie om voor mezelf te gaan beginnen. ("Xxxx Reverse Engineering B.V.") Dat zou me meer ruimte geven om mijn werktijden in te delen zoals ik wil en ook dat werk te doen wat ik interessant zou zijn. In ieder geval zou er dan een directe koppeling zijn tussen geleverde arbeid en prestatie. Maar het zou ook erg veel onzekerheden en daarmee ook veel spanningen met zich mee brengen. Ook vrees ik dat ik de noodzakelijke assertiviteit voor ondernemerschap mis.

    Als ik zou stoppen met werken, zou Li-Xia ook weer thuis kunnen komen. Misschien dat ik dan een PGP voor haar kan aanvragen en mezelf inhuren als hulp voor haar. Dat zou dan enige inkomsten kunnen genereren.

  4. Afscheid nemen van Li-Xia. Het lijkt er op alsof het het beste is als Andy en Li-Xia elkaar niet meer zien. Bij hen beide maakt het erg veel emoties los, waar ze niet meer kunnen omgaan. Ik heb nu ook het idee gekregen dat het voor mijzelf misschien ook een oplossing zou kunnen zijn. Want ik merk toch dat ik door de week heen steeds weer aan het plannen ben wanneer ik haar zal bezoeken en hoe ik dat dan moet doen.


Zaterdag 21 mei 2011

Trouwring

Donderdagnacht mijn trouwring uitgedaan omdat het pijn deed als gevolg van de gekneusde hand die ik woensdagochtend had opgelopen. Ik wilde wel eens zien hoe lang het zou duren voordat je niet meer kon zien dat ik een ring had gedragen. De afdruk van de ring was snel verdwenen, maar de verdikking van de ringvinger (rond het eerste kootje) bleef natuurlijk. Voelde wel apart om zonder ring rond te lopen, alsof ik weer een vrij man was, want ik weet dat vrouwen er wel naar kijken of je een ring draagt of niet, immers een ring aan een mannenhand betekend vaak dat hij getrouwd is (of is geweest). Ik voel me vaak eerder weduwnaar dan getrouwde man. Vanochtend heb ik de ring weer omgedaan, want het is immers een symbool van trouw, van een belofte die je ooit gedaan hebt, en die belofte is nog steeds geldig.

Woensdagochtend was ik op weg naar mijn werk. Nabij de de laatste rotonde die ik tegenkom op mijn route, waren ze bezig met het plaatsen van omleidingsborden, vanwege de reconstructie van de Hengelosestraat even verder op, naar ik aanneem. Ik was daardoor even afgeleid en zag niet het busje op tijd, dat vlak voor mij afsloeg van de rotonde. Ik weet me niet helder te herinneren of ik geremd heb, maar ik denk het wel. Ik raakte net nog met mijn voorwiel het achterste stuk van de rechter zijkant van het busje en vloog als gevolg daarvan over de kop. Ik stond al snel op en bemerkte wat indrukken in mijn rechterhand en een schaafwond net onder mijn linker knie. De bestuurder van het busje was 10 meter verder gestopt en kwam naar me toegelopen. Hij vertelde hem dat ze bij hun geen rotondes hadden waarop de fietsers voorrang hebben en dat hij pas op het laatste moment had gezien dat ze op deze rotonde wel voorrang hadden. Omdat hij in de weg stond en ik en mijn fiets redelijk in orde leken, bood hij mij aan zijn telefoonnummer te geven zodat ik hem even later terug zou kunnen bellen. Mijn fiets leek niets te mankeren behalve dan een deuk in de bel, waardoor hij niet meer rinkelde en wat krasjes op mij zadel. Op mijn werk heb ik hem opgebeld en heeft hij mij zijn naam en adres gegeven. Hij kwam uit Denekamp, een dorpje ten noorden van Oldenzaal.

In eerste instantie leek het wel te gaan met de pijn aan mijn hand, maar toen ik een appel wilde eten met een mesje, bleek dat onmogelijk te zijn vanwege de pijn. De hand begon toen ook steeds pijnlijker te worden en ik ben naar collega gestapt voor pijnstillers. Die collega suggereerde echter dat ik misschien maar even langs de huisarts moest omdat het best gebroken zou kunnen zijn. Dus heb ik maar een afspraak met de huisarts gemaakt en was ik daar kort na 12 uur. De huisarts zag na wat testjes geen reden om aan te nemen dat er sprake was van een breuk en dat mijn hand dus gekneusd was. In de loop van de middag ging de hand steeds meer pijn doen. Ik heb nog wel een Ibuprofen genomen, maar die leek weinig effect te hebben. Ik heb maar wat op de bank gezeten en mijn hand zo stil mogelijk gehouden. 's Avonds wat sla en later ook een kroket en wat patat gegeten die Annabel had gehaald. De nacht op donderdag heb ik ook erg veel pijn gehad en weinig geslapen. Omdat op een gegeven moment mijn ringvinger en pink pijnlijk waren, heb ik toen mijn ring afgedaan. Nu op dit moment kan ik weer bijna alles met mijn hand. Behalve als ik bepaalde draaibewegingen maak, doet het nog wel pijn.

De Ongeluksvogels

Vanochtend om 10:40, het 'boek' De Ongeluksvogels (de Nederlandse vertaling van The Unfortunates) door B.S. Johnsons bij De Slegte gekocht voor € 19,99. Twee weken geleden, dacht ik er al over om dit boek te kopen. Een van de redenen waarom ik er zo lang over gedaan was het feit dat dit boek een onderdeel was van de 2+1 actie van De Slegte. Ik heb nog lang gekeken of er misschien twee andere romans vond die ik interessant genoeg vond. Gezien de nu al grote stapel boeken die ik nog kan gaan lezen, heb ik daar toch maar van afgezien. Vanavond de inleiding bij het boek gelezen dat bestaat uit 27 losse delen die afgezien van het eerste en het laatste deel in willekeurige volgorde dienen gelezen te worden. Dit omdat ieder van de 25 tussenliggende delen gebaseerd is op een van de herinneringen die bij de schrijver in willekeurige volgorde kwamen boven drijven tijdens het verslaan van een voetbalwedstrijd.


Vrijdag 27 mei 2011

Verjaardag Li-Xia

Gisteren was de verjaardag van Li-Xia. Ze hadden wat slingers opgehangen in de woonkamer. Li-Xia had al veel kaarten ontvangen van familie en kennissen. Als eerste heeft Eef haar bezocht. Daarna is Cornelise gekomen. Ik kwam Eef in de lift tegen toen ik naar Li-Xia toe ging. Cornelise is een stuk met Li-Xia gaan wandelen, naar het Ecopark. Ik heb in de tussentijd wat aan de was gedaan. Toen Li-Xia en Cornelise terug waren gekomen, hebben we wat van de vlaai gegeten die ik meegebracht had. En de andere bewoners hebben ook een stukje gekregen. Li-Xia ad met de verkeerde kant van het lepeltje. Aan het eind heb ik haar maar wat geholpen. Cornelise had nog een klein cadeautje meegenomen. Tegen 12 uur zijn Li-Xia en ik beneden naar het restaurant gegaan waar we plaatsnamen aan tafeltje voor twee. We kregen wat drinken aangeboden. Als voorgerecht kregen we zalmcocktail. Voor het hoofdgerecht hadden we kipfilet gegarneerd met wat salade, gebakken krielaardappeltjes en als groente worteltjes en doperwtjes. En daarbij een champignonsaus. Ik moest Li-Xia een beetje helpen met het snijden van haar eten. Ze had moeite met het gebruik van de vork en gebruikte vaak haar vingers. Als toetje een sorbet bestaand uit slagroom, ijs, vruchtjes en bovenop de tekst "Hartelijk gefeliciteerd". Alles bij elkaar hebben we ruim een uur zitten tafelen. Li-Xia was niet erg spraakzaam. Ik heb haar wel verschillende keren gevraagd wie er allemaal geweest. Natuurlijk kon ze de namen niet herinneren, maar toen ik ze noemde reageerde ze wel met herkenning. Na het diner ben ik weer naar huis gegaan. Voor zover ik weet is er niemand meer op bezoek geweest. 's Avonds hebben ze haar verjaardag (nog een keer) met de bewoners gevierd.


Zaterdag 28 mei 2011

City Walks: Amsterdam

Vanmiddag om 16:56 City Walks: Amsterdam door Amelia Thomas bij De Slegte gekocht voor € 3,00. Het is niet echt een boek, maar een verzameling van 50 kaartjes met op de ene kant een plattegrond en de andere kant een beschrijving van een wandeling.


Thuis pagina | April 2011 | Juni 2011