Met deze uitspraak, die een variatie is op een bekende uitspraak
van de filosoof Descartes, wil ik aangeven dat het schrijven over
wat er in mijn leven gebeurt voor mij belangrijk is.
Voor vanavond, een uitje gefruit, daarna een halve groene paprika en 500 gram
voorgesneden spitskool er bij gedaan. Eerst een beetje op hoog vuur, daarna
een beetje water er bij gedaan en in totaal voor een kwartiertje laten staan
op laag vuur. De laatste drie minuten, twee middelgrote champignons en een
halve (extra magere) runderrookworst in plakjes er bij gedaan. Smaakte goed.
Vandaag bij Li-Xia langs gegaan om te helpen bij het eten. Van te voren even
haar tanden geragd en gepoetst. Bij het poetsen verslikte ze zich. Dat had ze
de vorige keer ook al gedaan. Toeval? Na het eten ben ik thee blijven drinken
en heb ik gekeken naar de inhuldiging van koning Willem-Alexander gekeken.
Vond die eigenlijk wel indrukwekkend. Kan me niet herinneren dat ik dat ooit
zo eerder heb ervaren. Misschien dat het komt omdat ik nu wat ouder wordt en
dit soort dingen anders ga waarderen.
Maar goed het bood ook een gelegenheid om Li-Xia te observeren die na het eten
aan tafel was blijven zitten. Regelmatig begon ze luid in zichzelf te praten
en barstte ze vervolgens in lachen uit. Ik heb haar ook met haar hand op de
tafel (ritmisch) zien slaan of met haar voeten stampen van plezier. Op een
gegeven moment is ze gaan wandelen. Daarna was ze toch weer wat bozig in haar
manier van praten. Ze leeft duidelijk in haar eigen wereldje en laat een hele
reeks aan emoties zien. Ik heb ook nog wat stukjes met mijn fotocamera
opgenomen.
Toen ik vanochtend even na negen uur op de woning van Li-Xia aankwam, kreeg
ik te horen dat ze al in bad lag in de snoezelbadkamer. Ik heb snel mijn jas
en trui uitgedaan en ben naar de badkamer gegaan. Een van de medewerksters
had al gebeld dat ik er aan kwam. Li-Xia lag half met haar ogen dicht in het
bad te glimlachen. Ik mocht op het krukje bij haar gaan zitten en heb met een
beker wat warm water gegoten over de delen van haar lichaam (schouder en
knieën) die boven het water uitstaken. Ook heb ik haar wat gestreeld op
haar buik en langs haar benen. Ze lag er heel ontspannen bij met een glimlach
op haar gezicht. Na een minuut of tien kwam er nog een andere medewerkster er
bij om haar uit bad te halen en af te drogen. Ik heb haar natte haren beet
gehouden en uitgewrongen. Terug op de woning heb ik haar haren gedroogd,
geföhnd en gevlochten. Nog even een kopje thee mee gedronken en toen heb
ik weer afscheid genomen van Li-Xia en ben ik naar huis gegaan.
Soep gemaakt voor mezelf. Teentje knoflook, rode (biologisch) ui, preitje,
halve groen paprika, tomaat, wat Chinese kool en twee champignons in die
volgorde gebakken (op stand 9 van onze inductiekookplaat) in scheutje
olijfolie. Vervolgens een restje (kom) van de soep die Annabel had gemaakt
van blokjes kippenbouillon en een ei, waaraan ik een restje (3 lepels)
satésaus aan toen had gevoegd, er bij gedaan en nog even laten staan
pruttelen.
Vandaag is de eerste dag van de lente. Vandaag zowel zon als sneeuwbuien. Gistermiddag heeft het ook gesneeuwd en op het gras in onze
achtertuin was een beetje sneeuw blijven liggen. Vandaag was het ook allemaal
natte sneeuw. Hiernaast een foto van sneeuw
die in de stalende zon naar beneden valt.
Sneeuw en zon in de lente deed mij ook denken aan mijn persoonlijke leven. Voor
mij is de grootste worstelling van het geen volwaardige relatie meer hebben, niet
het alleen zijn, ik kan redelijk voor mezelf zorgen en mezelf vermaken, maar dat ik
regelmatig vrouwen ontmoet die ik aantrekkelijk vind. Vaak zijn die vrouwen wat
jonger, al in een relatie of lijken niet op zoek te zijn. Nu dat ik niet meer
samenleef met Li-Xia, gebeurt het steeds vaker dat ik overvallen wordt door
gevoelens van intense verliefdheid. Ik worstel daar echt mee, omdat ik ook nog
steeds gevoelens heb voor Li-Xia en ook met mijn huidige verantwoordelijkheden
is het maar zeer de vraag of er ruimte is voor een nieuwe relatie. Ik twijfel
ook wel over mijn eigen aantrekkelijkheid en over wat ik zelf te bieden heb.
Ik realiseer me de laatste tijd dat ik, gezien mijn ervaringen met partner met
een ernstige ziekte, bang ben om opnieuw in een zorgafhankelijksrelatie te komen,
zowel als ontvangende als gevende partij. Met een stijgende leeftijd neemt de
kans op een ernstige ziekte alleen maar toe. De vraag waar ik mee worstel is
niet zo zeer of ik op dit moment aan een nieuwe relatie zou willen beginnen,
maar of ik dat ooit nog wel zou willen.
Vanochtend zag ik naast de ingang van de Bijenkorf een videocamera op een
statief staan. Ik dacht nog, wie laat daar nu zijn camera zo staan, maar toen
zag ik een meisje circa 10 meter verder op staan die recht in de camera keek.
Ze glimlachte kort naar mij toen ik voor de camera langs liep en haar kant op
keek. Even later ben ik haar van achter genaderd en heb ik naar de camera
gezwaaid terwijl ik een krentenbol at die ik net daarvoor gekocht had.
Vervolgens ben ik weer achteruit gelopen zonder dat ze mij opmerkte en
vervolgens de Bijenkorf ingelopen. Ze zal mijn groet pas zien wanneer ze de
opname terugkijkt.
Bij de Bijenkorf heb ik om 11:24 het
boek Ik ging van hand tot hand: Verzameld werk van Marek van der Jagt
door Arnon Grunberg,
ISBN:9789044511659, voor € 7.50 gekocht.
Annabel zei van middag dat ze graag jiaozi wilde maken. Ik zag dat eerst
niet zo zitten, maar toch wat ingrediënten meegenomen bij het doen
van de wekelijkse boodschappen. Ik was rond kwart voor zes thuis. Annabel
is begonnen aan het deeg, bestaand uit 750 gram bloem met water. Ik heb
knoflook, verse gember, lente-uitjes en wat Chinese kool fijn gemaakt. Toen
Annabel moe werd van het kneden heb ik het van haar overgenomen, wat meteen
alweer een beetje mis ging. (Zal maar niet zeggen wat.) Zij toen aan de slag
gegaan om de 'groenten' te mixen met de 500 gr half-om-half gehakt. Ik
daarmee door gegaan nadat we het deeg in een pan onder een vochtige doek
hadden gezet. Ook nog een theelepel 'vijf kruiden' (fenkel, anijs, peper,
kaneel, gember) er bij gedaan en wat zout, en lichte en donkere Chinese
sojasaus.
Vervolgens zijn de jiaozi gaan maken. Ik heb de rondjes gerold (die in het
begin verre van rond waren) en Annabel heeft ze met het vlees/groenten
mengsel gevuld. Zo rond kwart over acht waren we eindelijk klaar. Zie voor
het resultaat de foto hier beneden. Daarna zijn we ze gaan koken in
vijf à zes porties. Iedere keer het wateer aan de kook brengen en
vervolgens drie keer een kopje koud water bij gieten. Wanneer ze boven komen
drijven zijn ze klaar en kun je ze gaan eten met een sausje van lichte
Chinese soja saus, rijst azijn en een paar druppels sesam olie. Gelukkig
gaat het koken redelijk eenvoudig en kon het gewoon combineren met het eten
van de jiaozi. Het water wordt steeds troebeler van het meel dat gedeeltelijk
'oplost'. Een deel van het water trekt ook in de jiaozi, dus het is niet zo
dat de pan volloopt doordat je er steeds wat water bij doet. Na afloop nog
'soep' gemaakt van het kookvocht: restje van het sausje er door heen. Zelf
heb ik ook nog een restje Chinese kool even meegekookt. Zeker voor herhaling
vatbaar, maar dan wel op een zondagmiddag en rond 3 uur beginnen, want ik
had tegen acht uur toch wel flinke trek.
Jiaozi maken is inderdaad veel werk. Ergens is jiaozi wel te vergelijken
met de oliebollen die wij op oudjaarsdag bakken. Dat is ook veel werk. Jiaozi
wordt ook traditioneel bij het Chinese nieuwjaar gemaakt. Tegenwoordig kun je
het gewoon in de winkel kopen, maar het is nog traditie om het in het weekend,
of bij een afscheid, met z'n allen te gaan maken. Onze schoonfamilie maakt het
altijd de avond voordat wij weer vertrekken als we bij hen zijn geweest. Mijn
zwager rolt dan altijd de rondjes. Hij doet dat drie keer zo snel en beter
dan ik het kan. En dan staan we met z'n drieën of vieren de rondjes te
vullen. Jiaozi is typisch Chinees eten, iets waar Chinezen (uit het noorden
van China althans) heimwee naar krijgen, zoals Nederlanders heimwee naar drop
kunnen hebben als ze lange tijd in het buitenland zijn.
De copyrights van deze alle onderliggende pagina's zijn van
mij, Frans Faase. Op deze pagina's
is een Creative Commons Licentie
van toepassing. Deze licentie verbied het commercieel gebruik van
de inhoud van mijn website, wel is het mogelijk, om onder een
gelijk blijvende licentie delen van mijn website her te gebruiken
onder vermelding van de bron.
Op alle computer programma's is de
GNU General Public License van toepassing, tenzij expliciet
anders vermeld.
Alle citaten (teksten en programma fragmenten) van andere bronnen
zijn hiervan uitgesloten en vallen onder het copyright van de
betreffende auteurs.