Ik schrijf, dus ik ben
Met deze uitspraak, die een variatie is op een bekende uitspraak van de filosoof Descartes, wil ik aangeven dat het schrijven over wat er in mijn leven gebeurt voor mij belangrijk is.
Donderdag 11 maart 2010
Milchreis Schoko
Vanochtend vond ik langs de Kanaalstraat allemaal aluminium dekseltjes van Söbbeke Milchreis Schoko (rijstepap met chocola). Ik kreeg sterk de indruk dat deze van een vrachtwagen afgewaaid waren omdat er om de zoveel meter een paar lagen. Het werden het er de richting die ik reed wel steeds minder. Uit nieuwsgierigheid keek ik op de website van Söbbeke. Ik vond het grappig dat ik daar wel \andere smaken milchreis, maar niet de schoko variant. Is deze uit de markt gehaald of betreft het hier een nieuw product? Het bedrijf Söbbeke heeft een vesting in Gronau wat hier net over de grens in Duitsland is.Maandag 1 maart 2010
Pincode
Afgelopen vrijdag vertelde Annabel mij dat Li-Xia in een winkel waar ze een 'afwijkend' pinapparaat hadden, haar pincode verkeerd intypte en deze geweigerd werd. Als ik het goed begreep, lukte het haar bij een andere winkel wel weer. Sindsdien heeft ze veel geoefend op het memoriseren van haar pincode. Vandaag, maandag, heeft ze wat boodschappen gedaan, maar ze heeft niet haar pincode gebruikt maar betaald met het geld dat ze nog had. Ik vroeg haar waarom en ze antwoordde dat ze nog geld had, echter het zo mij niets verbazen als ze gewoon bang is om opnieuw een verkeerde pincode in te typen en daarom maar het vermeden heeft.Woensdag 24 februari 2010
Slot
Vanochtend werd ik rond 11 uur gebeld door de buurvrouw. Ze vertelde me eerste dat de sleutel van Li-Xia's fiets vast zat in het slot, maar al snel bleek het dat het probleem was dat de huissluitel van Li-Xia vast zat in de poort. Ik besloot dus maar naar huis te gaan, benieuwd naar wat er nu weer aan de hand was. Onderweg bedacht ik me dat ik misschien beter Annabel had kunnen bellen die logeerde bij een vriendin in de buurt.Thuis aangekomen bleek inderdaad dat de sleutel vast zat in het slot en er met geen mogelijkheid uit was te krijgen. Wat ook duidelijk was, was dat de sleutel maar zeer beperkt bewogen kon worden. Even dacht ik nog dat de sleutel er op z'n kop in zat, maar toen besefte ik dat het mechaniek van het slot zelf (en niet de cilinder) een probleem had. Ik ben zelf ook nog een tijdje bezig geweest met rommelen, maar kreeg de cilinder en dus ook het slot er niet uit. Ten einde raad heb ik maar gebelde naar de leverancier van de schutting Gering Hout & Beton. Mijn gegevens werden genoteerd en mij werd verteld dat ik terug gebeld zou worden. Circa een half uur later werd ik teruggebeld met de vraag of ze over een half uur langs zouden komen. En inderdaad binnen een half uur waren er twee mannen. Ze stonden er ook vreemd van te kijken hoe het kon. Ik heb hen nog wel verteld dat Li-Xia niet zo handig was met sloten. Ik weet niet of het komt door iets wat zij gedaan heeft of dat het slot gewoon versleten is.
Ze vroegen mij om de schroef waarmee de cilinder wordt vast gezet. Ik had deze er uitgehaald en nadat ik hem had gehaald van binnen, zette ze hem er weer in. Na wat rommelen lukte het hun om de sleutel om te draaien en de cilinder te verwijderen. Uit hun wagen haalde ze een nieuw slot en plaatste dat er in. Toen ik vroeg wat het me ging kosten belde ze naar de zaak en kreeg ik te horen dat het nog onder de garantie viel. Van mij verdienen ze ook een warme douche voor de snelle en gratis service.
Woensdag 17 februari 2010
Fietsenmaker
Vanochtend kwam Li-Xia terug uit de tuin met de mededeling dat ze haar slot niet kon open krijgen. Ik ben toen met haar naar buiten gegaan en heb een tijdje met haar staan oefenen. Ik krijg het al snel koud en besloot om binnen verder te oefenen. Maar het lukte niet echt. Steeds leek het te gaan lukken, maar als ik haar dan vroeg zich om te draaien (om haar aandacht even af te leiden) en vervolgens haar weer vroeg de fiets op slot te zetten of het slot open te maken, dan bakte ze er helemaal niets van. Ik heb zelfs nog een stukje op film opgenomen.Ten einde raad besloot ik met haar maar naar de fietsenmaker, Broeksema, te gaan. Daar aangekomen vertelde ik dat Li-Xia het slot niet kon open krijgen. Hij keek een beetje verbaasd en ik vertelde hem dat het slot er anders op zat en gaf Li-Xia opdracht om haar fiets op slot te zetten. Toen had hij zelf ook al snel door dat het haar lukte. Toen ik informeerde naar de oude fiets, vertelde hij mij dat die al weg was. Hij stelde voor om het slot om te keren. Dus gingen Li-Xia en ik weer naar huis, Li-Xia lopen en ik met de fiets. Ik haalde de fietstassen op zodat ik 's middags boodschappen zou kunnen doen. Toen ik naar m'n werk fietste kwam ik niet ver van ons huis Li-Xia tegen en ik vertelde haar om eerst naar fitness te gaan.
Tegen elf uur realiseerde ik me plotseling dat de huissleutel van Li-Xia nog bij de fietsenmaker lag. Ik belde naar de fietsenmaker en die vertelde dat Li-Xia daar niet was geweest. Hij vertelde me ook dat de fiets inmiddels klaar was. Ik besloot maar meteen naar huis te gaan en kon nog net even een traktatie van collega, een saucijzenbroodje, meenemen. Ik maakte me grote zorgen over wat er allemaal gebeurd zou kunnen zijn. Ik was zelfs bang dat Li-Xia via een andere route naar mijn werk aan het lopen was en dat ze misschien daarbij wel verdwaald zou kunnen zijn.
Thuisgekomen trof ik niemand aan en ik besloot naar de fitness te bellen. Terwijl daar iemand aan het kijken was, stond Li-Xia bij de achterdeur. Ze kwam net terug van fitness. Dus ik had me voor niets zorgen gemaakt. Ze had wel gemerkt dat haar sleutel er niet was, maar was gewoon eerst naar fitness gegaan en dacht er over om later wel uit te zoeken wat te doen. Hoe heerlijk nuchter. Stelt me ergens wel weer gerust.
Ik vertelde haar om vast naar de fietsenmaker te wandelen. Toen ik zelf een minuut of tien later vertrok, kwam ze er net aan lopen toen ik het steegje uitreed. Ik vroeg haar waar ze vandaan kwam en ze mompelde iets over de fitness. Ik besloot toen maar met de auto met haar naar de fietsenmaker te gaan.
Eerst zat Li-Xia weer wat te rommelen met het slot, maar al snel kreeg ze de slag te pakken. De fietsenmaker had er ook nog een andere standaard op gezet, een standaard met een enkele poot. Ik vroeg of we hem nog iets verschuldigd waren en hij antwoordde niets. Bij deze verdient hij van mij een warme douche.
Mazzel
Vanochtend toen ik bij het enige stoplicht stopte waar ik op weg naar werk langs kom, rolde er een auto over het kruispunt. Er leek niemand in te zitten. Ik kon niet nalaten even een kijkje te nemen toen de auto aan de overkant van de weg tot stilstand was gekomen nadat hij met een wiel over de verhoging die de weg van het fietspad scheidde, was gereden. De auto was leeg en op nog geen 10 cm tot stilstand gekomen van een hekwerk dat daar voor de bouw neer was gezet (voor Snakbar De Haven) en al een aantal maanden maakte dat wij als fietsers moesten omrijden. Het kon niet anders zijn dat de auto was gaan rijden doordat de bestuurder vergeten was de handrem te gebruiken en/of de auto in de versnelling te zetten. Ik ging informeren bij een garage of die misschien een klant hadden met een geel autootje. Dat bleek niet het geval te zijn, maar toen de man het autootje zag, herkende hij het en merkte op dat het wel vaker langs de weg stond. Hij riep naar iemand van een drukkerij Set & Print aan de overkant: "Henk, is die auto misschien van iemand van jullie." Toen Henk de auto zag, riep hij dat deze van een collega was en dat de baas er niet zo blij mee zou zijn. (Schijnbaar was het een bedrijfs/lease-auto.) Ik maakte de opmerking dat de auto volgens mij geen schade had. Pas later realiseerde ik dat het ook heel anders had kunnen aflopen, want hij was op nog geen meter langs een paal van stoplicht gegaan en op de plaats waar hij stond zat er precies een inkeping in het hekwerk. Had die er niet gezeten, dan was hij tegen het hekwerk geknald. Maar het had natuurlijk nog veel erger kunnen aflopen. De auto had ook in botsing kunnen komen met een andere auto. Zie deze link voor een (satelliet)kaartje van het betreffende kruispunt. De auto kwam van rechtsonder.Dinsdag 16 februari 2010
Fiets
Afgelopen zaterdag met de fiets van Li-Xia naar de fietsenmaker gegaan want haar ketting slipte. Daar kwamen we er al snel achter dat haar fiets in feite total-loss was gewoon omdat er circa aan 200 euro aan reparaties verricht moesten worden. Ze heeft er dan de afgelopen jaren ook erg veel op gefietst. We besloten om een andere tweedehands fiets voor haar te kopen voor 125 euro. Ik had daar zo wel mijn bedenkingen over, maar Li-Xia zag het wel zitten.Vanmiddag zijn we de fiets gaan ophalen. Thuis bleken er toch wel wat probleempjes te zijn. Ten eerste heeft de fiets een twee poten standaard. Ik heb het geloof ik wel tien keer voorgedaan, maar nog steeds begreep ze het niet hoe ze hem er op of er af moest halen. Maar ook met het slot was er een probleem. We hadden het AXA slot van haar oude fiets over laten zetten, maar het was omgekeerd gemonteerd. Ik had dat afgelopen zaterdag wel opgemerkt. Li-Xia bleek grote moeite hebben om het slot open en dicht te doen. Naar een poging of tien leek het haar toch een beetje te lukken. Ik raakte er wel een beetje gefrustreerd van. Ik heb nog naar de winkel gebeld of haar oude fiets er nog was, maar dat was niet het geval. Misschien was het toch maar beter geweest als ik de reparaties wel had laten uitvoeren. Ik heb ook tegen Li-Xia gezegd dat ik bang was dat ze haar fiets zou 'kwijtraken', dat ze thuis zou komen met de mededeling dat haar fiets kwijt was, maar het in feite zo is dat ze hem niet terug kon vinden omdat ze hem niet herkent. Zij ontkent dit zelf. We zullen zien.
Maandag 15 februari 2010
Portemonnee
Vanmiddag kwam Li-Xia plotseling aanzetten met haar oude bankpas. Ik vroeg haar waar ze die vandaan had en ze vertelde me van boven. Maar dan moet je portemonnee daar ook liggen, merkte ik op. En inderdaad even later kwam ze met haar portemonnee beneden. Ze had boven op onze slaapkamer gevonden. De verklaring is dat Li-Xia de gewoonte heeft om haar portemonnee te 'verstoppen' als ze hem thuis laat. Schijnbaar had ze hem afgelopen woensdag vlak nadat ze thuis kwam 'verstopt' en was ze daarna vergeten dat ze dat gedaan had en concludeerde we dat ze hem verloren had toen ze hem niet meer kon vinden. Ik moest er wel een beetje om lachen. Ik ben in ieder geval blij dat ze haar portemonnee niet verloren is, want dat betekend dat ze daar dus nog mee kan omgaan en dat het dus veilig als ze haar pasje meeneemt en nog gewoon boodschappen kan doen.Zaterdag 13 februari 2010
Youp
Vandaag met z'n drieën de stad in. Ik had Li-Xia en Annabel achter gelaten en was vast naar De Slegte gelopen. Toen ik daar voor de bijna lege kasten van de laatste aanwinst stond zag ik plotseling wat handen voor mijn gezicht. Die waren van Annabel. Het was nog lang geen vijf uur, dus ik was iets verbaasd. Ze was moe en had geen zin meer. Ik vertelde haar dat er bij de overburen, boekhandel Broekhuis, uitverkoop was met 75% korting. Ze wilde onmiddellijk dat ik met haar meeging. Li-Xia was op de begane grond. Voor de ingang van Broekhuis stond een aankondiging dat Youp van 't Hek zijn boeken signeerde tussen 3 en 4 uur. Het was inmiddels even na 4 uur, maar ik ontdekte hem al snel in de winkel. Hij was, niet geheel tegen wat ik verwacht had, kleiner dan hij op TV altijd overkomt. Ik kon niet laten om zijn laatste boek "Omdat jij mijn beste vriend bent" (voor € 7,50) aan te schaffen en het te laten signeren door hem. Hij schreef er, op verzoek, in: "Voor Annabel van Youp". (Dit doet mij er aan herinneren dat we ook nog ergens een boekje hebben dat door Dick Bruna is opgedragen aan Annabel en Andy. Maar waar?) Op de eerste verdieping heb ik ook nog even de voorraad afgeprijsde boeken doorzocht. Annabel vond het boek "Shake It! Timo's cocktail boek" (voor € 3,12) en ikzelf "Het groen-witte verschillenboekje" (€ 1,49) van Wim Daniëls.We hadden niet zo'n goed idee wat we wilde. Annabel vond de knoflooksaus bij Laila niet zo goed en ik had weinig zin om bij Camel te gaan verzoeken om het vlees niet te laten aanbranden. Toen we over de Oude Markt liepen ontdekte Annabel en ik dat Li-Xia was achterbleef. Ze reageerde plotseling erg boos en wilde niet met ons praten. Na lang aandringen bleek dat ze boos was op zichzelf vanwege het verliezen van haar portemonnee met bankpas eerder deze week. Vandaag was een vervangende bankpas gearriveerd en ik had haar gezegd dat ze eerst maar eens moest nadenken over hoe ze die wilde gaan bewaren om er voor te zorgen dat ze hem niet weer zou gaan verliezen. Ergens best wel een gemene vraag, realiseer ik me nu ik dit schrijf. We zijn uiteindelijk wat bij de FEBO gaan eten. Li-Xia is netzo als gisteren vandaag vroeg gaan slapen.
Vrijdag 12 februari 2010
Bellen naar Urumqi
Het is weer voor het eerst sinds de onlusten in Urumqi dat Li-Xia met haar familie in die stad kan bellen. Kort na de onlusten met de Oeigoeren in juli 2009, heeft de Chinese overheid alle telefoon en internet verkeer vanuit Xinjiang afgesloten met het buitenland. De belangrijkste reden daarvoor was dat een van de politieke leidsters van de Oeigoeren, waarvan de Chinese overheid verondersteld dat ze het verzet organiseert, in het buitenland woont. Het laatste half jaar ging de communicatie altijd via andere familieleden en kennissen die buiten Xinjiang woonde en de laatste maanden ook via haar broer die wel in Xinjiang woont maar in een andere plaats dan Urumqi. We hadden al eerder gehoord dat de telefoonverbinding hersteld zou worden rond het Chinese Nieuwjaar (aanstaande zondag). Gisteren hadden we een email van Li-Xia's broer ontvangen die we niet begrepen, dus belde we hem vanochtend op (gisteren was het al te laat om nog te bellen) en toen vertelde hij Li-Xia dat ze weer met haar moeder kon bellen. Dit is echt groot nieuws. Nu kan Li-Xia eindelijk weer eens met haar moeder praten. (Het is niet helemaal uit te sluiten dat de Chinese overheid het telefoonverkeer over een week of op een later tijdstip weer zal afsluiten.)Zaterdag 6 februari 2010
Slaatje
Gisteravonds had ik slaatje gemaakt voor Annabel die die dag was wezen langlaufen met haar school en pas rond acht uur thuis was gekomen. Net iets meer dan de helft was opgegaan, toen Annabel plotseling Li-Xia zag staan bij de bijna lege schaal met de aardappelopscheplepel in haar hand. Ik had haar er vlak voor nog gewaarschuwd dat ze die niet moest gebruikt om te eten. Ik was een beetje boos op haar dat ze zoveel had opgegeten. Vanochtend ontdekte ik echter een kom met slaatje in de koelkast. Ze had schijnbaar het grootste gedeelte in die kom gedaan en toen aan het restant begonnen, maar alweer vergeten dat ze het meeste in de kom had gedaan.Vrijdag 5 februari 2010
1 mrt: Pincode
24 feb: Slot
17 feb: Fietsenmaker
17 feb: Mazzel
16 feb: Fiets
15 feb: Portemonnee
13 feb: Youp
12 feb: Urumqi
6 feb: Slaatje
Maart 2010
Februari 2010
Januari 2010
December 2009
November 2009
Oktober 2009
September 2009
2010
2009
2008
Dagboeken
Alzheimer bij Li-Xia
China reis 2006
Foto's
Boeken
Kaarten
Boekwinkels
Films
TV
Gelezen
Sneeuw
Sceptisch
Copyright
De copyrights van deze alle onderliggende pagina's zijn van mij, Frans Faase. Op deze pagina's is een Creative Commons Licentie van toepassing. Deze licentie verbied het commercieel gebruik van de inhoud van mijn website, wel is het mogelijk, om onder een gelijk blijvende licentie delen van mijn website her te gebruiken onder vermelding van de bron. Op alle computer programma's is de GNU General Public License van toepassing, tenzij expliciet anders vermeld. Alle citaten (teksten en programma fragmenten) van andere bronnen zijn hiervan uitgesloten en vallen onder het copyright van de betreffende auteurs.